|
تشيع در تاريخ اسلام از همان آغاز به عنوان تجلی عينی حقانيت و مظلوميت ،منادی عدالتخواهی و حافظ ارزشها و آرمانهای انسانی نهضت اسلام راستين بوده و پيامبر بزرگوار اسلام و خاندان پاک و نورانی ائمه معصومين عليهم السلام وجود پر برکت خود را برای تححق آن ارزشهای مقدس وقف نموده و در اين راه بيشترين مشتقها و محدوديتها را از ناحيه دشمنان تحمل کرده و نهايتا نيز دز دفاع از کيان اسلام شهادت را به عنوان پيام حقيقت ونور هدايت بشريت برگزيده اند . دشمنان ستمکار و کينه توز اهل بيت که زشت ترين جلوه آنان خلفای دنيا پرست و سفاک اموی وعباسی بوده اند،در مقابله با مبارزه نابرابر و ريا کارانه خود با جانشينان به حق پيامبر گرامی ،از هيچ گونه ظلم و عداوتی مضايقه نکردند و اوج شقاوت و قساوت خود را در قيام بزرگ پرچمدار عدالت و شهادت ،حضرت ابا عبدالله الحسين (ع)به اثبات رساندند .فرزندان و نوادگان ائمه اطهار عليهم السلام نيز در زمان حيات خود بسان اجداد مطهرشان مورد ظلم و جور خلفای اموی و عباسی و حکام دست نشانده آنان قرار داشتند،لذا پس از آغاز نهضتهای عدالتخواهانه شيعه از نيمه دوم قرن اول هجری ،تعقيب ،دستگيری و شکنجه گسترده وروز افزون سادات و علويان شدت يافت و تمام فشار حکام ستمگر روی مناطق حجاز و عراق _يعنی دو کانون اصلی مبارزات _متمرکز گرديد ،لذا مهاجرت و اختفای آن بزرگواران به سوی مناطق شرعی و امن تر از همان زمان آغاز شد.قيام بزرگوارانی همچون زيد بن علی (ع)در سال 1322 ق،ابراهيم بن عبد الله (ع)مشهوربه قتيل با خمری و حسين بن علی بن حسن (ع)معروف به صاحب فخ و بسياری از سادات و علويان مبارز ديگر بر ضد خلفای اموی و عباسی ،حلقه محاصره و فشار بر آنان را در مناطق مذکور تنگ تر نمود به طوری که قلمرو مبارزه را به نقاط امن تر سرزمينهای شرقی آن روز کشانيد ،لذل اين گروه از امامزادگان بزرگوار به منظور مبارزه با ظلم و جهل و تبليغ تعاليم اسلام به مناطق مرکزی و شمالی ايران مهاجرت نمودند.
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و نهم خرداد 1386ساعت 9:24  توسط
|
بقاع متبرکه به تفکیک شهرستان های استان تهران
+ نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم خرداد 1386ساعت 16:26  توسط
|
|
|